Posted by: seadiary | กันยายน 18, 2009

ลาก่อน..สุดที่รัก

………..

09.29 AM …

เป็นปกติที่ชั้นตื่นขึ้นมาตอนเช้า ต้องชะเง้อดูหน้าตาของลูกสาวคนโตสุดที่รัก….

และก็ต้องออกไปปิดพัดลมให้…

และวันนี้…

ก็เป็นเหมือนทุกๆวัน….

ชั้นออกไปในครัว…เพื่อกูดมอนิ่งลูกสาวคนสวยของชั้น…

แต่ชั้นก็ต้องตกใจ…

เมื่อลูกสาวคนโตของชั้น หายใจรวยริน คล้ายกับว่ารออะไรบางอย่างอยู่..ก่อนจะจากไป……..

และชั้นก็รู้ตัวดีว่า….เค้ารอชั้นอยู่….จึงยังไม่ยอมไป …

…..

” ไปเถอะลูก ไม่ต้องห่วงนะ แม่รักนู๋นะ…หลับให้สบาย พ้นทุกข์แล้ว ”

…ชั้นพูดไป ลูบหัว ลูบตัว แล้วก็ร้องไห้ไป…

…..

เหมือนคนจริงๆ ที่เค้าว่ายังไม่หมดห่วง ก็ยังจะรอ..ไม่ยอมไป..

เชื่อไม๊..พอชั้นพูดจบ..ไม่เกินสามนาที ลูกสาวของชั้น ก็ค่อยๆนับลมหายใจถอยหลังไป…

แล้วก็จากไปต่อหน้าต่อตาของชั้น……

…..

12 ปีที่อยู่ด้วยกันมา…

ผ่านไรมาด้วยกันก็เยอะ…

จะยังอยู่ในใจชั้นเสมอ…

…..

จนถึงนาทีนี้…ชั้นก็ยังทำใจไม่ได้..

คิดถึงเหลือเกินหมูแฮม…คิดถึงแฮมมากๆ…

ไปดูที่นอน..ผ้าห่ม..ตุ๊กตา…จานข้าว จานน้ำ …เห็นแล้วก็อดไม่ได้..

มันคิดถึง…ใจหาย..ไม่อยากให้จากไปเลย..คิดถึงเหลือเกินลูกรัก…

ไม่มีอีกแล้ว ใครที่มารอแม่หน้าบ้านเวลาแม่กลับมา..

ไม่มีอีกแล้ว ใครที่คอยมาทำท่าตลกๆ เวลาที่ดีใจ..

ไม่มีใครกินข้าวเยอะๆ กินนมเก่งๆ และชอบกินขนมปัง…

ไม่มีแล้ว…..

ไม่มี…

…..

หลับให้สบาย…

ลาก่อนนะหมูแฮมลูกรัก…

…..

« Newer Posts - Older Posts »

หมวดหมู่